چین پرجمعیت‌ترین کشور دنیا با بیش از ۱.۳ میلیارد نفر سکنه ‌است. این کشور که در شرق قاره آسیا واقع شده توسط حزب کمونیست چین در قالب نظام تک‌حزبی اداره می‌شود. این حزب بر ۲۲ استان، ۵ منطقه خودمختار، ۴ شهر با مدیریت مستقیم (پکن، تیانجین، شانگهای و چونگ‌کینگ) و ۲ منطقهٔ اداری ویژهٔ بسیار خودمختار ِ هنگ کنگ و ماکائو حکومت می‌کند. پایتخت کشور پکن است.

جمهوری خلق چین با حدود ۹.۶ میلیون کیلومتر مربع سومین یا چهارمین کشور وسیع دنیا و دومین کشور بزرگ دنیا از نظر وسعت خاکی (بدون احتساب آب‌های داخلی) است. چین چشم‌انداز طبیعی متنوعی دارد، از استپ‌های جنگلی و بیابان‌هایی چون گبی و تکله‌مکان در ناحیه خشک شمالی نزدیک به مغولستان و سیبری ِ روسیه گرفته تا جنگل‌های زیرگرمسیری در سرزمین‌های مرطوب جنوبی نزدیک به ویتنام، لائوس و برمه. مناطق غربی کشور ناهموار است و رشته‌کوه‌های هیمالیا و تیان شان مرز طبیعی آن را با هند و آسیای میانه ترسیم می‌کنند. در مقابل، نواحی شرقی این کشور کم‌ارتفاع است و با ساحلی به طول ۱۴.۵۰۰ کیلومترمربع در جنوب شرقی با دریای جنوب چین و در شرق با دریای شرق چین همسایه‌است که در سوی دیگرش تایوان، کره و ژاپن قرار گرفته‌اند.

تحصیل در چین با توجه به ارزیابی‌های معتبر ارائه‌شده از دانشگاهها و شهرهای دانشجویی چین می‌تواند پیشنهاد خوبی برای هموطنان متقاضی تحصیل در خارج از کشور باشد. تعداد زیادی از دانشگاههای چین در میان دانشگاههای معتبر دنیا جای دارند و علاوه بر این، دو شهر پکن و شانگهای از برترین شهرهای دانشجویی جهان بحساب می‌آیند.

مؤسسه QS علاوه بر دانشگاهها، هرساله رنکینگ شهرهای دانشجویی دنیا را هم اعلام می‌کند که براساس رنکینگ سال ۲۰۱۶ این مؤسسه، دو شهر پکن و شانگهای با بدست‌آوردن رتبه ۲۵ و ۳۹ در بین ۵۰ شهر دانشجویی برتر دنیا جای گرفته‌اند. علاوه بر پکن و شانگهای از چین، نام ۶شهر دیگر آسیایی (از ۵کشور) در میان ۵۰ شهر برتر دانشجویی دنیا به چشم می خورد. شهرهایی که بیش از ۲۵۰هزار نفر جمعیت دارند و حداقل دو دانشگاه و مؤسسه آموزش عالی آنها در رنکینگ دانشگاههای QS باشند مورد ارزیابی این مؤسسه قرار می‌گیرند.

پکن، بعد از شانگهای و کراچی، سومین شهر پرجمعیت جهان است. در حال حاضر نزدیک ۲۵میلیون نفر در شهر پکن زندگی می کنند که کمتر از ۱درصد آنها بعنوان دانشجو در دانشگاههای معتبری مشغول به تحصیل هستند؛ جمعیتی کمتر از ۲۵۰هزار نفر که ۸ درصد آنها دانشجویان بین‌المللی هستند. رقمی که چینی‌ها با افزایش دوره‌های تحصیلی‌ای که به زبان انگلیسی ارائه می‌شوند و نیز اختصاص‌ دادن بورسیه، به دنبال افزایش آن هستند.

شاید تنها نکته منفی درباره جنبه اقتصادی تحصیل در چین این باشد که دانشجویان اجازه کار ندارند اما دانشجویان می‌توانند از راه آموزش زبان انگلیسی درآمدی بدست آورند و بخشی از هزینه‌های خود را پوشش دهند.

یکی از امتیازات تحصیل در چین هزینه‌های آن است. بخش عمده هزینه زندگی در چین را هزینه خوابگاه/مسکن تشکیل می‌دهد. هزینه استفاده از خوابگاه کمتر است و دانشجویان بسیاری از دانشگاههای چین می‌توانند از خوابگاه استفاده کنند اما عده ای هم نمی‌توانند یا تمایل ندارند در خوابگاه زندگی کنند و ترجیح می‌دهند برای خود خانه‌ای اجاره/رهن کنند. در سال‌های اخیر و در پی رشد چشمگیر اقتصاد چین و بالارفتن سطح رفاه در شهرهایی مثل پکن و شانگهای و مهاجرت از سایر نقاط چین به شهرهای پیشرفته به قصد کار و استفاده از امکانات این شهرها، قیمت مسکن افزایش پیدا کرده است. با این حال همچنان هزینه مسکن و بطور کلی هزینه زندگی دانشجویی در چین نسبت به کشورهای اروپای غربی و همینطور آمریکا و استرالیا پایین است.

هزینه خوابگاه برای دانشجویان محصل در چین، بسته به دولتی یا خصوصی ‌بودن دانشگاه، محل خوابگاه، قدمت ساخت، تعداد دانشجویان ساکن در هر اتاق و امکانات آن بین ۶۰ تا ۱۸۰دلار در ماه متغیر است. دانشجویی که در خوابگاه زندگی نمی‌کند هم هر ماه باید ۲۰۰ تا ۳۰۰دلار (با توجه به شهر محل اقامت) اجاره‌بهای مسکن پرداخت کند. برای کاهش هزینه‌ها منطقی‌تر این است که فرد همراه با دوست یا دوستان خود خانه بگیرد. قیمت رهن/اجاره خانه علاوه بر شهر محل تحصیل و زندگی، به نوع خانه هم بستگی دارد. مسلما خانه‌هایی که در بهترین نقاط شهرها قرار دارند و به بیشتر لوازم زندگی (مبلمان، تختخواب، تلویزیون، لوازم آشپزخانه و...) مجهز هستند و فرد را از تهیه و جابجایی این لوازم بی‌نیاز می‌کنند، دلخواه هر دانشجویی هستند اما این نوع از خانه‌ها مسلما گران هستند و دانشجو برای کاهش هزینه‌های زندگی در چین می‌تواند به سراغ خانه‌هایی برود که در مناطق پایین‌تری واقع شده‌اند، کوچک‌تر هستند و امکانات و لوازم زندگی کمتری هم دارند. البته نوع دیگری از خانه‌ها هم هست که تقریبا خالی از لوازم زندگی هستند و فرد دانشجو باید خود لوازم را تهیه و به خانه منتقل کند. این خانه‌های کم‌یاب ارزانترین نوع خانه در کشور چین بحساب می‌آیند.

با رشد اقتصادی سریع کشور چین در سالیان اخیر، هزینه زندگی در چین هم افزایش یافته است اما با وجود این، همچنان چین کشور نسبتا ارزانی بحساب می‌آید. در میان شهرهای چین، زندگی در پکن، پایتخت این کشور و شانگهای، قلب تجاری و اقتصادی آن هزینه بیشتری دارد اما حتی این دو شهر هم نسبت به شهرهای اروپا، آمریکا و استرالیا، شهرهای ارزانی محسوب می‌شوند. برای مثال هزینه زندگی در شانگهای (گرانترین شهر چین) تقریبا نصف هزینه زندگی در نیویورک آمریکا است.

جستجوی برنامه ها